İşlerin yoluna girmesini bekliyordu hala. Sanki sadece birkaç güncük geçmiş gibiydi son finallerin ardından..Oysa kocaman bir hayat geçmişti. Aslında çok da yoldan çıkmış gibi görünmüyordu işler. Kendi tıkırında işliyorlardı. Beliki de sorun buydu... Her şeyin Kendi tıkırında işlemesi... Sinemada bir film izler gibi izliyordu işlerin gidişatını ama ne bir laf ediyor, ne bir müdahalede bulunuyordu. Sonra da birisi gelip "İşler nasıl gidiyor?" diye sorduğunda, "İşler hiç yolunda gitmiyor!" diyordu. Ama içine dahil olmadığı bir işin yolunda olup olmadığını anlamak mümkün müydü?

Yeni bir şeyler yapmaya başlamak hep umut vaadedici, neşe verici gibi görünür. İşin aslı yeni şeylerin diğer yüzünü görmekle ortaya çıkmaya başlar ve asla son bulmaz...