İşlerin yoluna girmesini bekliyordu hala. Sanki sadece birkaç güncük geçmiş gibiydi son finallerin ardından..Oysa kocaman bir hayat geçmişti. Aslında çok da yoldan çıkmış gibi görünmüyordu işler. Kendi tıkırında işliyorlardı. Beliki de sorun buydu... Her şeyin Kendi tıkırında işlemesi... Sinemada bir film izler gibi izliyordu işlerin gidişatını ama ne bir laf ediyor, ne bir müdahalede bulunuyordu. Sonra da birisi gelip "İşler nasıl gidiyor?" diye sorduğunda, "İşler hiç yolunda gitmiyor!" diyordu. Ama içine dahil olmadığı bir işin yolunda olup olmadığını anlamak mümkün müydü?

Yeni bir şeyler yapmaya başlamak hep umut vaadedici, neşe verici gibi görünür. İşin aslı yeni şeylerin diğer yüzünü görmekle ortaya çıkmaya başlar ve asla son bulmaz...

Günün Şarkısı

Yorucu olması beklenilen ama gün ilerledikçe güneşin neşeli neşeli etrafa ışıklarını saçmasıyla bulaşıcı neşeye tutulan sıradan ama bir o kadar da NEŞELİ bir gün(dü). Beni neyin mutlu ettiğini biliyorum: Güneşin (: Ne yaz mevsimini severim ne kışı...Ama kıştan sonra gelen bahar ve yazın ardından gelen hazan gibisi yoktur... Öyle bir gün... Fazlasıyla sıradan ama neşeli (:

NOT: Bu arada bu bloğun sahibi ergen mi One Direction dinliyor diyebilirsiniz...Hayır ergenlikten çıkalı çok oldu ama ruhum hala ergen, hala çocuk..Zaten yetişkin olmanın neresi güzel ki?

Günün şarkısı

Bugünün şarkısı bu olsun...Aslında ne ruh halimi, ne günün halini ne de başka bir şeyi yansıtan bir şarkı bu. Ama yine de belki birilerine hitap eder diye yayınlıyorum. Gerçi benden başka kimsenin de takıldığı yok buralarda. Belki bir günlerle yaşamaya devam...